Me and 2009

-ปีแรกที่เค้าดาวน์แบบญี่ปุ่น


-หลังจากที่ตลอดมาเค้าดาวน์ที่เซนทรัลเวิลด์มาตลอด ที่เซนทรัลเวิลด์คนเป็นหมื่น
นับเค้าดาวน์กันอย่างตื่นเต้น มีเวที มีเพลง พอนับ สี่ สาม สอง หนึ่ง พลุยิงไสว ฝรั่งข้างๆจูบกันอย่างเมามัน


-ตัดมาที่เค้าดาวน์แบบญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นเงียบมาก เราคนไทยห้าหกคนไปยืนเค้าดาวน์กันเองอยู่หน้าร้านทาโกะยากิ อากาศติดลบ -_-;
ผ่านปีใหม่ไปอย่างงงๆ



-เข้าใจที่พ่อแม่คนอื่นคิดว่า “ลูกเราน่ารักที่ซู้ด” เมื่อก่อนคิดว่าพวกนั้นมันบ้า ลูกแกน่ารักตรงไหน หัวโตเชียว
แต่พอมีหลานแล้ว “หลานเราน่ารักที่ซู้ด”


-เด็กน่ารัก ดิ้นได้ ยิ้มได้ แต่พอมันแหกปากแล้วอยากจะปิดสวิทซ์มันหรือโยนทิ้ง


-บางทีคิดว่าถ้าเด็กมีสวิทซ์ปิดเปิดได้ก็คงดี


-บ้าไปแล้ว


-เริ่มหวาดกลัวต่ออนาคต เห็นคานทองนิเวศอยู่ลิบๆ
เลยพยายามทำดีกับหลาน เผื่อมันจะเลี้ยงเราตอนเราแก่ (ฮ่า ไม่ใช่ล่ะ)



-กลับมาเรียนอีกครั้ง ถึงแม้จะผ่านไปปีเดียวก็ตาม แต่รู้สึกว่าตัวเองแก่กว่าน้องๆมาก


-บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นพวกต้มตุ๋น ปลอมใส่ชุดนิสิตมาเรียนในมหาลัย


-ไส้กรอกวาฟเฟิลที่ศาลาพระเกี้ยวอร่อยมาก


-แต่ชาเย็นที่ศาลาพระเกี้ยวเห่ย


-เป็นปีแรกที่สงกรานต์ต้องไปเรียน


-และก็เป็นปีแรกที่ไปเรียนในวันเกิดตัวเอง ทุกทีหยุดสงกรานต์


-ได้ไปทำงานที่คาเฟ่ หน้าที่คือนั่งคุยเป็นภาษาอังกฤษ ทำให้เรารู้ว่าสามารถฝอยในภาษาอื่นได้เป็น
ชั่วโมงๆ

ความสามารถในการโม้สูง


-ได้ปั้นตุ๊กตาหิมะครั้งแรก


-เดือนนี้ไปเรียนแค่สิบเอ็ดวัน เชื่อป่ะ วันหยุดเยอะมากอ่ะ ไม่ได้โดดนะ แต่วันหยุดเยอะจัด


-ได้ออกทีวีญี่ปุ่น แม้จะเป็นแค่ทีวีประจำภาค และเห็นหน้าแค่สองวิก็เหอะ


-ถึงแม้ว่าจะอยากกลับไปอยู่ญี่ปุ่นมากแค่ไหน ก็คิดว่าบ้านเราดีที่สุด


-หลังจากกลับมา เข้าครัวนับครั้งได้


-รู้สึกว่าที่เรียนเทอมนี้ไม่มีประโยชน์ โดยเฉพาะวิชาวรรณคดีทั้งหลาย


-ยังไม่รู้อยู่ดีว่าคิดถูกคิดผิดที่เลือกลงวิชาอาหรับ


-แต่มั่นใจมากว่ามันไม่มีประโยชน์แน่นอน 555+


-ไปทำงานเป็นจับกังขายไดฟุกุ ยืนไป 14 ชั่วโมง นึกว่าจะผอม แต่ไม่


-ความสุขที่สุดของการขายไดฟุกุไม่ใช่ได้เงิน แต่ได้ของเหลือกลับบ้านไปโชว์แม่


-ขี้เกียจแต่งหน้า แต่งไปเหงื่อก็ออก ร้อน เมคอัพหายอีก


-เลยเลิกซื้อเครื่องสำอาง หันมากรรโชกเจ๊เอ้อแทน


-กรรโชกมาก็เอามากองๆไว้ ไม่ได้ใช้ ขอให้ได้ดูก็ดี


-ไปซื้ออายไลเนอร์สีชมพูมา อยากได้มาก แต่จนบัดนี้ใช้ไปครั้งเดียว


-ผมไม่เป็นทรงมาก แต่ไม่อยากไปยืดผมหรือไดร์ เลยมัดผมไว้เกือบตลอด


-ใช้เวลาสี่เดือนกว่าในการทำห้องนอนเล็กๆ เริ่มตั้งแต่ทาสี เปลี่ยนผ้าม่าน ผ้าปู ไม่มีอะไรมากเลย
แต่ใช้เวลานานโคตร


-ผัดขี้เมาที่โรงอาหารคณะอร่อยมาก


-ซื้อหนังสือน้อยมาก การ์ตูนนี่ไม่ถึงสิบเล่ม หมดเงินไปกับเสื้อผ้ารองเท้ามากกว่า


-หมดเวลาส่วนใหญ่ในวันหยุดไปกับเกมใน facebook


-ทั้งๆที่มีการบ้านและรายงานกองสุมหัว แต่เกมต้องมาก่อน


-ช่วงนี้เลิกกินมอคค่าเย็น เพราะไอ หันมากินกาแฟร้อนแทน ร้อนมาก


-แปดเดือนแรกของปี ข้าวเช้าคือขนมปังปิ้ง กลับไทยมาแล้วคุณภาพชีวิตดีมาก เลือกไม่ถูกว่าจะเดินไปซื้ออะไรกินดีที่ตลาดเช้า


-เวลาดูทีวีจะกดช่อง 18 Panda Channel ก่อน ดูหมีนอน ดูหมีกิน มีความสุขมาก


-ดูไปดูมา ง่วงนอน หลับเหมือนหมี


-เช้าวันนี้ สิ้นปี ตื่นมาเพราะม้าบอกว่า “เดี๋ยวไปโรงบาลกับป๊านะ ไปตรวจไอ”


-ก็นะ ไอมานานแล้วไม่หายซักทีอ่ะ แต่


-ม่ายยยย กลัวหมออ่ะ


-ถ้ารักม้า ต้องไป” อันนี้แบบเบาๆ ตามมาด้วยคำสั่งแบบบังคับ


-ก็เลยต้องไปโรงบาลกับป๊า


-ไปหาหมอรักษาอาการไอ หมอบอกข่าวดีว่าเป็นภูมิแพ้อากาศ เอายาไปกินถ้าไม่หายกลับไปใหม่


-ใส่หน้ากากกลับออกมาจากโรงบาล (พยาบาลให้ใส่) เจอเด็กในลิฟท์ มันกรี๊ด หลบหลังแม่แล้วบอกว่า
“มีคนเป็นหวัดด้วย”


-อีเด็กบ้า กรูไม่ได้เป็นหวัดหมูเฟ้ย


-ค่ายาสี่ร้อยกว่า ค่าบริการกับค่าหมอ 550 -_-;


-แต่ก็ถือว่าดี ถ้าหายปีหน้าจะได้เลิกไอซักที


-เค้าดาวน์ปีนี้เราก็จะอยู่หน้าเซนทรัลเวิลด์เหมือนเก่า กลับสู่ความศิวิไลซ์ พลุพร่างพราว


-ปีหน้าชีวิตจะเปลี่ยนไปยังไงไม่รู้ เรียนจบแล้ว จะทำอะไรต่อไปฟ่ะ


-แต่ยังไงก็ตาม ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะทุกคน


-สวัสดีปีใหม่ค่ะ จุ๊บๆๆ

Amphawa & Dinner on Father's Day :D

ย่างเข้าเดือนที่สามของหนูถั่ว

เดี๋ยวนี้มองกล้องนะเนี่ย เห็นกล้องปุ๊ป ต้องมอง

แต่มีคอนเซ็ปกันปากล่างแบบเซ็กซี่ ฮ่า

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

หลังวันพ่อวันนีง ครอบครัวใหญ่ๆของเรา

สองปีนี้มีสมาชิกเพิ่มมาสี่คน เป็นสิบคนถ้วน โอ้วๆๆๆ

ไปกินข้าววันพ่อกัน ป๊าเลือกเพราะทุกทีไปกินกะเพื่อนที่นี่อยู่แล้ว

ร้านนี้อาหารให้เต็มร้อยค่ะ อย่าเอาไปเทียบกับโต๊ะจีนตามงานแต่ง

คนละเกรด อันนี้ใหญ่ๆ อร่อยๆ แต่กินไม่หมด -_-;

หอยจ๊อปูนี่อร่อยมากเลยอ่ะ T_T

นี่เรียกว่าไร คงรู้จักกันแล้วโน๊ะ ไก่ กุ้งผัดเม็ดมะม่วง แห้ว


เป็ดปักกิ่ง

ปูผัดผงกะหรี่

เมี่ยงเป็ด

นี่ๆ ของหวานจีนสุดอร่อย โอนีแปะก๊วย

ยังมีอีกสองสามจานมั้ง แต่ไม่ได้ถ่ายมาอ่ะ

แบบลืม กินไปก่อนบ้าง มีกระเพาะปลาน้ำแดง ผัดหมี่ หอยเชลล์ผัดซอสเอ็กโอ

เป็ดผัดพริกไทย โย่ว อิ่มโคตร

..........................................................................................................

ส่วนวันพ่อ วันเสาร์

มะม้าปิดร้านพาไปเที่ยวอัมพวา โดยทิ้งปะป๊าไว้ที่สวนลุม -_-;

ใครๆก็ไปอัมพวา เราเลยไปบ้าง

ไปทำไมไม่รู้ มีอะไรไม่รู้ แต่ไกลจังเยย

อัมพวามีแต่ของกิน

(ขอโทษคนที่อยู่ตปท.นะคะ บล็อกนี้คงโหดร้ายมาก)

อยากได้ที่ห้อยมือถือหิ่งห้อย แต่หาไม่เจอง่ะ

ผู้ร่วมทริป + หนูถั่วที่หลับตลอดงาน

น้องหมาน่ารักมาก

ขากลับบ้าน ปีนี้ไม่อยากให้ถึงคริสมาสเลย

ปีที่แล้วยังเพ้อซื้อต้นไม้มาวางไว้ที่ห้อง

แต่ปีนี้คริสมาสคือสอบมิดเทอม ฮือๆๆ


....................................................................................................

พี่แหม่ม

อารบิคผ่านสิ ไม่มีคนตกหรอก

แต่คะแนนดีหรือเปล่านี่อีกเรื่อง -_-

Arabic -_-;;;

ชีวิตอาทิตย์ก่อนเป็นภาษาอาหรับ

เหตุการณ์แรกที่พบคือ

โศกนาฏกรรม

อาหรับทับรีแลกคุมะดับสยอง

ผู้พบเห็นเหตตุการณ์พยายามเข้าช่วยเหลือ

แต่ผู้ตายสิ้นลมหายใจณ.ที่เกิดเหตุเสียก่อน

..............................................................................................

ข่าวอาหรับนี้ยังส่งผลกระทบถึงหนั่วถู

ทักอากงว่า

แปลว่าสวัสดีในภาษาอาหรับค่ะ -_-;

หนูถั่วนี่อินเทรนนะเนี่ย

........................................................................................................

เมื่อวานแนนไปสอบเก็บคะแนนอาหรับ

ความจริงต้องสอบวันจันทร์ แต่ว่าไปสอบวันพฤ.แทน เพราะว่าไม่สบายนิดหน่อย

และก็ไม่มีคนมารับกลับบ้าน (มันเลิกดึกอ่ะ ตั้งทุ่ม รถป๊อปหมดแล้ว

และมะม้าก็ไม่อยากให้เดินออกมาคนเดียว)

แต่เหตุผลสำคัญคือ ไม่พร้อม -_-;;; ยังจำไม่ได้เลย ฮือ

..............

เย็นวันจันทร์ วันอังคารทั้งวัน และพุธ

หนูแนนก็นั่งอ่านอาหรับเนี่ยแหละ

เมื่อวานสอบก็ผ่านไปดีกว่าที่คิด ยังไงก็ไม่ตก

สอบฟัง พูด อ่าน เขียน

..............

พูดแล้วเหนื่อย ดูรูปถั่วดีก่า

ไปงานแต่งใส่ชุดสูทด้วยนะ ฮ่าๆ



หล่อป่ะกับ

(คิดว่าแม่หนั่วถูพาไปงาน เพราะว่าจะไปโชว์ชุด

ชุดตัวเองแปดร้อยบอกว่าแพง แต่ของถั่วสี่ร้อยห้าสิบ

แถมเดี๋ยวก็ใส่ไม่ได้แล้ว ไม่เห็นบ่นเลย)





ไปดีกว่า

หยุดหลายวันนี้ไปไหนกันคะ

อาทิตย์หน้าแนนมีเรียนวันพุธวันเดียวแหละ วูปี้ อิอิอิ

.............................................................................

ใครเคยดู Jon & Kate Plus 8 บ้างคะ

เป็นครอบครัวลูกแปด -_-;

ตอนแรกมีลูกแฝดหญิงสองคน แล้วอยากมีอีกคน

เลยท้องอีกรอบ ทีนี่กลายมาเป็นแฝดหก โอ๊ย ได้ยินแล้วกลุ้มแทน

แค่ช่วยเลี้ยงหนูถั่ววันละไม่กี่ชั่วโมงยังเหนื่อย

แล้วครอบครัวนี้มีลูกเล็กๆแปดคน เหอะๆๆๆ

ครอบครัวนี้มันหัวหมุนอยู่ตลอดเวลา

รู้สึกชื่นชมที่ตัวแม่ที่เลี้ยงลูกทั้งวันไม่บ้าตายไปก่อน

.......................................

แถมปัจจุบันอีตาสามีมันหนีไปมีเมียใหม่เรียบร้อยแล้ว

คนซวยก็อีแม่ลูกแปดเนี่ยแหละ

ในยูทูปมีทุกซีซันเลยนะ