วันศุกร์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

I am proud of being Chula


Congratulations Arts73
ยินดีด้วยจ้า

(นี่เป็นบล็อกสรรเสริญจุฬาฯฮ่า)
วันนี้เป็นวันที่เพื่อนๆรับปริญญาที่มหาลัย วันแห่งความสำเร็จ
สี่ปีผ่านไปเร็วมากเหลือเชื่อ



เราก็รู้สึกว่ามันเร็วเหลือเกิน
ยังจำวันรู้สึกตอนไปสมัครเอ็นฯ
ความรู้สึกตอนกรอกใบเลือกคณะ
ความรู้สึกกระโดดดีใจ ตัวเย็นไปทั้งตัวตอนรู้ผลสอบ
ความสนุกสนานตอนรับน้อง
ครั้งแรกที่ได้ใส่รองเท้าเปปเปอร์มิ้นต์กับถุงเท้าขาวตอนปีหนึ่งได้
ทุกอย่างเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
สี่ปีแล้วหรอเนี่ย มันเร็วเกินไปแล้ว




ตั้งแต่เด็กๆ เป็นเด็กประถม
เราเห็นพี่สาวใส่ชุดนิสิตจุฬาฯ
เราแหงนหน้ามองที่อกเสื้อพี่สาว มีพระเกี้ยวสีเงินกลัดอยู่ วิบแวววาว ให้ความรู้สึกเท่ชะมัด
ตั้งแต่ตอนนั้นแหละ เรารู้ตัวเลยว่าเราต้องเรียนที่นี่ให้ได้
เราอยากเป็นนิสิต
นิสิตในรั้วจามจุรี


เราภูมิใจที่เราได้รับเกียรติได้เป็นหนึ่งในในสถาบันการศึกษานี้
ได้กลัดพระเกี้ยวบนเสื้อของเรา
นับตั้งแต่วันแรก จนถึงตอนนี้ ทุกๆวัน
เราใส่ชุดนิสิตอย่างภาคภูมิใจ
ภูมิใจในเกียรติภูมิจุฬาฯ
ภูมิใจที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
และที่สำคัญที่สุด
ภูมิใจที่เราทำความฝันตัวเองได้สำเร็จ





แต่เทอมหน้าหลังจากกลับไปไทย
คงเป็นเทอมที่วุ่นวายหัวหมุนสำหรับเรา
ไหนจะต้องกลับไปรื้อฟื้นวิชาอังกฤษทั้งหลายที่ลืมไปหมดแล้ว


และอีกไม่นานเราก็คงจะเรียนจบ ออกไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงซักที
แต่เรามั่นใจนะ
ถึงแม้ว่าเราจะจบจากจุฬาฯไปแล้ว
ทุกครั้งที่เห็นนิสิตจุฬา
ทุกครั้งที่ผ่านสามย่าน ผ่านสยาม
ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงมหาจุฬาลงกรณ์
เราก็จะระลึกถึงสถานที่ๆเราเรียนมาตลอดสี่ปี

คิดถึงความผูกพันของเรากับเพื่อนๆ

กับข้าวห่วยๆที่โรงอาหาร

เสียงลิฟท์ออดเวลาน้ำหนักเกิด
แต่เราก็พยายามก้าวออกจากลิฟท์ กลั้นหายใจแล้วเข้าไปใหม่อีกรอบ

คิดถึงที่นั่งเล่นใต้ตึกบรมฯตอนรอเรียน

คิดถึงบทเรียนแสนยากที่ทำให้ท้อกันไปหลายๆรอบ
นึกถึงอดหลับอดนอนทำรายงานตอนคืนสุดท้าย

แต่นะ ที่กล่าวมาทั้งหมด
ความทรงจำที่เราจะจำได้
คงไม่ใช่ความทุกข์ยากลำบาก

แต่เป็นความสุข

ความภูมิใจ
ภูมิใจที่เราเป็นจุฬาฯ

I'm proud of being Chula ^_^

-------------------------------------------------------------------

นรา
ไส้กรอกบล็อกก่อนร้อยห้าสิบเยน
แต่นะ ข้างในมันยังเย็นอยู่เลย มันปิ้งภาษาอะไร
อย่าเป็นไข้หวัดสองพันเก้านะคะ

หมูหวาน
ไปๆ หาไรกินกัน
เดี๋ยวนัดวันมาเลย ตอนนี้รับสมัครทัวร์กินกระจายอยู่

พราว
ยินดีด้วยน้า
หวังว่าวันจริงคงไม่ปวดท้องอีก

ตอง
ยินดีด้วยจ้า
ผมสวยไหม ทำทรงไร มาโชว์หน่อย

พี่แหม่ม
เดี๋ยวมีเทศกาลฮานาบิที่ฮิโรชิมา มินาโตะ
วันที่ยี่สิบห้าอ่ะ แนนกะจะไปกะเพื่อน
แต่มันคงสวยสู้ที่มิยาจิมาไม่ได้ หุหุ
ไม่เป็นไร เรากลับไทยดีกว่า ฮ่า

4 ความคิดเห็น:

  1. นราเองค่ะ10 กรกฎาคม 2552, 11:46

    ซาบซึ้งกับความ proud of being Chula ไปกับแนนด้วยนะคะ
    นราก็อยากเรียนมั่งง่ะ แต่นะ
    ได้ทุนเรียนฟรี ม.กรุงเทพ ตลอดสี่ปี ก็เรียกได้ว่าเป็นความภูมิใจอย่างนึงเหมือนกันน่า ช่วยพ่อแม่ได้ตั้งเยอะ
    ถึงแม้จะทำให้อาจารย์ที่สายน้ำผึ้งเมินเฉยไม่สนใจเราเท่าไหร่ก็ตาม ซิก ซิก เพราะคิดว่าเราเอ็นท์ไม่ติด งือ

    นราชวดไม่ได้ไปงานรับปริญญาของใครเลยที่จุฬา เพราะติดงานพอด นี่จันทร์ที่ 13 บุ๋มจะรับแล้วเนี่ย จะพยายามไปให้ได้

    ขอบคุณที่เป็นห่วงเรื่องสุขภาพค่ะ นราคงไม่เป็นหรอก
    ไข้หวัดหมูอู๊ดอ่ะ
    กลัวจะตายเพราะกินมากไปมากกว่า
    เอริ่กกก

    ตอบลบ
  2. T__T
    ซึ้งง่ะแนน
    รู้มั้ยวันนี้อยากให้แกอยู่ด้วยมากแค่ไหนนนนนนนนนน
    คิดถึง
    รีบกลับมานะ

    ตอบลบ
  3. สู้ ๆ นะจ๊ะหนูเเนน กลับไปก็เหลือเรียนอีกนิดเดียวก็จบเเล้ว เจ๊เป็นกำลังใจให้
    เเล้วรอเจ๊ด้วยนะกลับไปเดินเเพลตตินั่มกัน

    ตอบลบ
  4. ไม่ระบุชื่อ18 กรกฎาคม 2552, 23:03

    เข้ามาเยี่ยม blog น้องสาวสุดที่รัก ทำไมหนอ ทำไมเราไม่เป็นแฟนพันธุ์แท้ blogspot ของเธอ อ๋อ ก็เรามัวแต่หมกมุ่นกับ blog ครอบครัว หรือแม่ลูก เทือกนั้น 555+ วันนี้เรามองหาเธอใน M ตั้งนานหาไม่เจอเลยมาหาเธอใน blog ดีก่า

    ซึ้งนะยะเรื่องนี้ เราก็เป็นบัณฑิตจุฬาเหมือนกัน ทั้งอักษรศาสตร์บัณฑิต และนิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต คริคริ เราก็ภูมิใจในความเป็นจุฬาเหมือนกัน

    See u soon นะน้องรัก ... ลูกเราในพุงฝากบอกว่า แล้วเจอกันนะก๊าบอาอี๊ ...

    ตอบลบ