Congratulations Arts73
ยินดีด้วยจ้า
(นี่เป็นบล็อกสรรเสริญจุฬาฯฮ่า)
วันนี้เป็นวันที่เพื่อนๆรับปริญญาที่มหาลัย วันแห่งความสำเร็จ
สี่ปีผ่านไปเร็วมากเหลือเชื่อ
สี่ปีผ่านไปเร็วมากเหลือเชื่อ
เราก็รู้สึกว่ามันเร็วเหลือเกิน
ยังจำวันรู้สึกตอนไปสมัครเอ็นฯ
ความรู้สึกตอนกรอกใบเลือกคณะ
ความรู้สึกกระโดดดีใจ ตัวเย็นไปทั้งตัวตอนรู้ผลสอบ
ความสนุกสนานตอนรับน้อง
ครั้งแรกที่ได้ใส่รองเท้าเปปเปอร์มิ้นต์กับถุงเท้าขาวตอนปีหนึ่งได้
ทุกอย่างเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
สี่ปีแล้วหรอเนี่ย มันเร็วเกินไปแล้ว
ตั้งแต่เด็กๆ เป็นเด็กประถม
เราเห็นพี่สาวใส่ชุดนิสิตจุฬาฯ
เราแหงนหน้ามองที่อกเสื้อพี่สาว มีพระเกี้ยวสีเงินกลัดอยู่ วิบแวววาว ให้ความรู้สึกเท่ชะมัด
ตั้งแต่ตอนนั้นแหละ เรารู้ตัวเลยว่าเราต้องเรียนที่นี่ให้ได้
เราอยากเป็นนิสิต
นิสิตในรั้วจามจุรี
เราภูมิใจที่เราได้รับเกียรติได้เป็นหนึ่งในในสถาบันการศึกษานี้
ได้กลัดพระเกี้ยวบนเสื้อของเรา
นับตั้งแต่วันแรก จนถึงตอนนี้ ทุกๆวัน
เราใส่ชุดนิสิตอย่างภาคภูมิใจ
ภูมิใจในเกียรติภูมิจุฬาฯ
ภูมิใจที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
และที่สำคัญที่สุด
ภูมิใจที่เราทำความฝันตัวเองได้สำเร็จ
แต่เทอมหน้าหลังจากกลับไปไทย
คงเป็นเทอมที่วุ่นวายหัวหมุนสำหรับเรา
ไหนจะต้องกลับไปรื้อฟื้นวิชาอังกฤษทั้งหลายที่ลืมไปหมดแล้ว
และอีกไม่นานเราก็คงจะเรียนจบ ออกไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงซักที
แต่เรามั่นใจนะ
ถึงแม้ว่าเราจะจบจากจุฬาฯไปแล้ว
ทุกครั้งที่เห็นนิสิตจุฬา
ทุกครั้งที่ผ่านสามย่าน ผ่านสยาม
ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงมหาจุฬาลงกรณ์
เราก็จะระลึกถึงสถานที่ๆเราเรียนมาตลอดสี่ปี
คิดถึงความผูกพันของเรากับเพื่อนๆ
กับข้าวห่วยๆที่โรงอาหาร
เสียงลิฟท์ออดเวลาน้ำหนักเกิด
แต่เราก็พยายามก้าวออกจากลิฟท์ กลั้นหายใจแล้วเข้าไปใหม่อีกรอบ
คิดถึงที่นั่งเล่นใต้ตึกบรมฯตอนรอเรียน
คิดถึงบทเรียนแสนยากที่ทำให้ท้อกันไปหลายๆรอบ
นึกถึงอดหลับอดนอนทำรายงานตอนคืนสุดท้าย
แต่นะ ที่กล่าวมาทั้งหมด
ความทรงจำที่เราจะจำได้
คงไม่ใช่ความทุกข์ยากลำบาก
แต่เป็นความสุข
ความภูมิใจ
ภูมิใจที่เราเป็นจุฬาฯ
I'm proud of being Chula ^_^
-------------------------------------------------------------------
นรา
ไส้กรอกบล็อกก่อนร้อยห้าสิบเยน
แต่นะ ข้างในมันยังเย็นอยู่เลย มันปิ้งภาษาอะไร
อย่าเป็นไข้หวัดสองพันเก้านะคะ
หมูหวาน
ไปๆ หาไรกินกัน
เดี๋ยวนัดวันมาเลย ตอนนี้รับสมัครทัวร์กินกระจายอยู่
พราว
ยินดีด้วยน้า
หวังว่าวันจริงคงไม่ปวดท้องอีก
ตอง
ยินดีด้วยจ้า
ผมสวยไหม ทำทรงไร มาโชว์หน่อย
พี่แหม่ม
เดี๋ยวมีเทศกาลฮานาบิที่ฮิโรชิมา มินาโตะ
วันที่ยี่สิบห้าอ่ะ แนนกะจะไปกะเพื่อน
แต่มันคงสวยสู้ที่มิยาจิมาไม่ได้ หุหุ
ไม่เป็นไร เรากลับไทยดีกว่า ฮ่า
ซาบซึ้งกับความ proud of being Chula ไปกับแนนด้วยนะคะ
ตอบลบนราก็อยากเรียนมั่งง่ะ แต่นะ
ได้ทุนเรียนฟรี ม.กรุงเทพ ตลอดสี่ปี ก็เรียกได้ว่าเป็นความภูมิใจอย่างนึงเหมือนกันน่า ช่วยพ่อแม่ได้ตั้งเยอะ
ถึงแม้จะทำให้อาจารย์ที่สายน้ำผึ้งเมินเฉยไม่สนใจเราเท่าไหร่ก็ตาม ซิก ซิก เพราะคิดว่าเราเอ็นท์ไม่ติด งือ
นราชวดไม่ได้ไปงานรับปริญญาของใครเลยที่จุฬา เพราะติดงานพอด นี่จันทร์ที่ 13 บุ๋มจะรับแล้วเนี่ย จะพยายามไปให้ได้
ขอบคุณที่เป็นห่วงเรื่องสุขภาพค่ะ นราคงไม่เป็นหรอก
ไข้หวัดหมูอู๊ดอ่ะ
กลัวจะตายเพราะกินมากไปมากกว่า
เอริ่กกก
T__T
ตอบลบซึ้งง่ะแนน
รู้มั้ยวันนี้อยากให้แกอยู่ด้วยมากแค่ไหนนนนนนนนนน
คิดถึง
รีบกลับมานะ
สู้ ๆ นะจ๊ะหนูเเนน กลับไปก็เหลือเรียนอีกนิดเดียวก็จบเเล้ว เจ๊เป็นกำลังใจให้
ตอบลบเเล้วรอเจ๊ด้วยนะกลับไปเดินเเพลตตินั่มกัน
เข้ามาเยี่ยม blog น้องสาวสุดที่รัก ทำไมหนอ ทำไมเราไม่เป็นแฟนพันธุ์แท้ blogspot ของเธอ อ๋อ ก็เรามัวแต่หมกมุ่นกับ blog ครอบครัว หรือแม่ลูก เทือกนั้น 555+ วันนี้เรามองหาเธอใน M ตั้งนานหาไม่เจอเลยมาหาเธอใน blog ดีก่า
ตอบลบซึ้งนะยะเรื่องนี้ เราก็เป็นบัณฑิตจุฬาเหมือนกัน ทั้งอักษรศาสตร์บัณฑิต และนิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต คริคริ เราก็ภูมิใจในความเป็นจุฬาเหมือนกัน
See u soon นะน้องรัก ... ลูกเราในพุงฝากบอกว่า แล้วเจอกันนะก๊าบอาอี๊ ...