Japanese Lolita in Yamaguchi

*บล็อกนี้เขียนวันศุกร์ค่ะ แต่อนิจจา เขียนเสร็จแล้วมันเซฟไม่ผ่าน

หายไปครึ่งบล็อกอีกแล้ว กระซิกๆๆๆ หนูแนนเขียนเพิ่มใหม่แล้วกันนะคะ เป็นสีน้ำเงินแล้วกันค่ะ *

สวัสดีค่ะ
รูปนี้ถ่ายที่ป้ายรถเมล์ ระหว่างรออาจารย์มารับ

วันนี้อากาศดีเชียว เหมาะกับการตากผ้าเป็นที่สุด

(วันอาทิตย์ วันนี้ อากาศก็ดีค่ะ ร้อนดี อาบน้ำตอนเช้าเสร็จด้วยน้ำอุณหภูมิ 40 องศา

กลับมาถึงห้องร้อนเลย อาบน้ำอุ่นจัด เพราะว่าชิน ตอนหน้าหนาวนี้อาบน้ำประมาณ 45 องศา

ถ้ามาอาบอย่างนั้นตอนนี้คงร้อนตายได้)

วันนี้แนนไปดูโรงเรียนอนุบาลมา เรียกว่าเป็น daycare ดีกว่า

เด็กๆโคตรน่ารักเลยอ่ะ >_<

ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะว่าไปแบบไปดูงาน เดี๋ยวจารย์ว่า

ดูเสร็จแล้วอาจารย์พาไปเลี้ยงข้าวดุ้ย อาหารเวียดนามและอาหารกัมพูชา

เพราะว่ามีนักเรียนแค่สองคน แนนกะลิสตี้ อาจารย์เลยถังไม่แตก

แล้วแนนก็เจอร้านเค้กด้วย เขาบอกว่าอร่อย เดี๋ยวแนนไปซื้อมารีวิวให้ดู

-----------------------------------------------------------

และแล้วทุกอย่างที่พิมพ์ไปวันศุกร์ก็หายไปตั้งแต่ตอนนี้ >_<

วันศุกร์แนนไม่มีอะไรจะเล่า แต่ว่าวันนี้มีแล้วนะ แต่ยังไม่ได้ย่อรูปอ่ะ

เลยหารูปในกล้องมาเล่าเรื่องสนุกๆ(มั้ง) ให้ทุกคนฟังกันค่ะ

อาทิตย์ก่อนๆ ไม่รู้เมื่อไหร่แน่ แนนดูรายการแปลงโฉมรายการนึง ออกตอนค่ำๆ

เป็นรายการที่เปิดดูทีวีเมื่อไหร่แล้วเจอทุกที -_-;

รูปแบบก็คงเป็นการเปลี่ยนโฉมแบบ The Swan ของฝรั่ง แต่ว่าไม่มีการศัลยกรรมกันเท่าไหร่

ออกแนวลดน้ำหนัก ฟิต แต่งตัวใหม่หรืออะไรพวกนี้

วันก่อนดูรายการเชิญสาวโลลิต้ามาออกรายการ

จะว่าไปโลลิต้ามันก็ไม่ได้แปลกอะไรมาก(มั้งคะ)

ตอนแนนไปโตเกียว โอซาก้าหรือแม้แต่ในตัวเมืองฮิโร อย่างน้อยก็จะเห็นโลลิต้าซักคนสองคน

ถ้าไปโตเกียวก็เยอะหน่อย ตอนนั้นเจอคนนึง อุปกรณ์เธอพร้อมมาก

หัวเหอมีมงกุฏ กิ๊บไรไม่รู้เต็มไปหมด ดูรกแต่สวยดี

ชอบที่สุดคือกระเป๋าเธอเป็นตุ๊กตาหมาพุดเดิ้ลขนสีขาววิ๊งๆค่ะ อยากได้ ฮ่าๆๆๆ

ถามแนนถ้าให้แต่งสักครั้งเอาไหม ก็เอานะ แต่ว่าไม่มีตังค์ซื้อเสื้อผ้าพวกนี้อ่ะ แพงง่ะ

--------------------------------------------

แต่นะ โลลิที่แนนเห็นทั้งหลาย อืมม แต่งตัวน่ารักก็จริง แต่หน้าตานี่อีกเรื่องนึงอ่ะค่ะ

เธอโบกกันจัดเหลือเกิน อย่างนังหนูในทีวี อายุยี่สิบ

ตื่นขึ้นมาตอนตีสอง เพื่อมาแต่งตัวแต่หน้า 0_O

อาบน้ำสองชั่วโมง แต่งหน้าอีกสี่ชั่วโมง

โดยเฉพาะแต่งตาใช้เวลาสองชั่วโมงทุกวัน!!

เสียดายเวลานอนแทน -_-;

(พ่อไม่สนใจ นี่เหมือนอยู่กันคนละบ้านเลยโน๊ะ

พ่ออยู่บ้านญี่ปุ่น ลูกสาวอยู่กุหลาบแวร์ซายด์)

เอิ่ม ยังไม่เริ่มเล่าถึงความแปลกของเธอคนนี้

คือ ถ้าเธออยู่ในโตเกียว โอซาก้าหรืออยู่ในเมืองใหญ่ๆก็ไม่แปลกหรอกค่ะ

แต่ว่าเธออยู่ยามากุจิ จังหวัดติดกับฮิโรชิมานี่

และก็ไม่ได้อยู่ในตัวเมืองยามากุจิด้วย แต่ว่าอยู่ในชนบท รอบข้างมีแต่ทุ่งนาสีเขียวขจี

(บ้านนอกกว่าไซโจ ฮิโรไดอีกเอ้า!!)

ช่างเป็นภาพที่ประหลาดแท้ ทุ่งนาสีเขียว กบเขียดวิ่งไปมา

กับสาวโลลิต้าชุดชมพูถือร่มลูกไม้เดินกลางนา

คือเธอมีอดีตค่ะ

------------------------------------------------------

ตอนวัยรุ่นชอบแต่งตัวเป็นพั๊งค์ แต่ไม่เวิร์ก พั๊งค์ที่อยู่ในนาไม่เวิร์คอย่างแรง

เริ่มกลัดกลุ้มจิตใจ ทำไมเราต้องมาอยู่บ้านนอกอย่างนี้ด้วย

แต่

เมื่อเธอได้ดูหนังที่ฟุคาดะ เคียวโกะเล่นเป็นสาวโลลิต้าที่บ้านอยู่ชนบทเหมือนกัน

เลยเกิดแรงบัดดาลใจ

ฉันจะเป็นโลลิต้ากลางทุ่งแบบเคียวโกะบ้างก็ได้

-----------------------------------------

ตั้งแต่นั้นเธอก็เป็นสาวโลลิเพียงหนึ่งเดียวกลางทุ่งนา

บ้านแถวนั้นมีแต่คนแก่ ปู่ย่า ทุกคนรู้จักนังหนูนี่หมดเลย

------------------------------------------------------------------------

หลังจากแต่งหน้าสี่ชั่วโมง กินข้าวเสร็จ

สาวนางนี้เธอจะเรียกแท๊กซี่มารับไปที่สถานีรถไฟค่ะ

เหตุผลที่ไม่เดินไปเอง เพราะว่าเดี๋ยวส้นรองเท้าพัง -_-;

เพราะฉะนั้นไปกลับ เธอเรียกแท๊กซี่ทุกครั้งเลย (ตกไปกลับซักสามพันเยน เดือนละเท่าไหร่ )

แล้วก็ไปทำงาน นวดหน้า

เสร็จแล้วก็กลับบ้านมาดูนิตยสาร ดูเน็ตหาซื้อชุดโลลิของเธอต่อไป

ก็ดูเป็นชีวิตที่แปลกดีนะคะ

-------------------------------------------------------------

ขอบคุณที่มาทักทายกันนะคะ จุ๊บๆๆๆ

พี่แหม่ม

ถ้ามันยังเป็นแพนด้า ลองดัดขนตาให้เด้งๆน่าจะช่วยได้นะคะ

มุกกุ

บาร์บิคิว มันมีน้ำมันบาร์บิคิวค่ะ ราดแล้วจุดได้เลย

แต่เราใช้กระดาษนิยาสารจุดเอา กว่าจะติด เฮ้ออออ